De pentekeningen van Paramaribo van Marion Spierings
Het zal mij niet verbazen als heel Suriname fan is van de pentekeningen van Marion Spierings (1946-2024). Stadsgezichten, tal van historische gebouwen en het straatleven in Paramaribo op ansichtkaarten: Marion heeft deze vastgelegd. Ons cultureel erfgoed is mede door Marion ook bewaard gebleven. Die grani moeten wij Marion geven. Bijzonder is dat ik eindelijk, na jaren, meer te weten ben gekomen over deze bijzondere kunstenaar, die ruim vijftien jaar in Suriname heeft gewoond.
Door een beetje zoekwerk op de Facebookpagina Fosten Tori krijg ik van de beheerders tips waar ik haar echtgenoot, Arno Spierings, zou kunnen vinden. Alleen hij kan meer vertellen. En het is gelukt! Na een aantal berichtjes over en weer vanuit Noorwegen raken wij in levendige gesprekken, zoals goede oude vrienden gewend zijn te doen. Deze gesprekken leveren bijzondere resultaten op.
Arno Spierings schenkt ons spontaan werken van Marion ten behoeve van de verkooptentoonstelling Surinaamse Maanden, een jaarlijks terugkerend benefiet voor Surinaams erfgoed, georganiseerd door Stadsherstel Amsterdam. Deze werken van Marion zijn onderdeel van het thema ‘Stadsgezichten, Foto Prenki Paramaribo’ 2026. Arno is ervan overtuigd dat Marion daar zeer trots op zou zijn. Aan deze verkoopexpositie van 2026 mocht ik, samen met curator Myra Winter, als medecurator meebouwen.
Ik kom veel meer te weten over het leven van deze kunstenaar, die Suriname ook op de kaart heeft gezet. Gretig luister ik zonder Arno te onderbreken.
Marion Spierings werd geboren op 16 juni 1946 in Haarlem als Marion Editha Ter Haak, in een gezin met vier dochters en één zoon. Na de middelbare school studeerde zij grafisch en illustratief tekenen aan Famous Artists Schools, want haar ideaal was het illustreren van kinderboeken. Door haar huwelijk met Arno Spierings, die bij Suralco (Suriname Aluminum Company was een dochteronderneming van het Amerikaanse aluminiumconcern Alcoa) ging werken, maar ook door haar eigen grote interesse voor het leven in de tropen, vertrok het echtpaar in 1969 naar Suriname. Na de overplaatsing naar Noorwegen vertrok het gezin in 1985 uit Suriname.
Marion woonde in Paramaribo en ging dagelijks op de fiets van Kwatta naar haar werk in de stad. Marion werkte bij Thea Rubinstein Advertising, beter bekend als TRAD. Onderweg observeerde zij veel. Het liefst fietste Marion op zondagmorgen door de stad om studies te maken. Dan was het rustig, want er was toen praktisch geen verkeer. ‘En,’ zeg ik tegen Arno, ‘misschien was een deel van Paramaribo nog in diepe rust en was het andere deel al op boiti.’
De prachtige Surinaamse architectuur en het fascinerende dagelijkse straatleven vormden een grote inspiratiebron voor de kunstwerken van Marion. In haar tekeningen, die zij tot in het kleinste detail op papier uitwerkte, laat zij stadsgezichten tot leven komen die zij in werkelijkheid fotografisch vastlegde. Vanuit deze inspiratie ontwikkelde zij haar eigen stijl, vaak met gevoel voor humor en een gevoel van vreugde in deze levendige taferelen. Opmerkelijk is dat het hondje nooit ontbrak.
Marion had thuis, in het stafdorp Paranam, waar zij later kwamen te wonen, haar eigen atelier, waar zij rustig kon werken. Op mijn vraag of Marion ook contact had met andere kunstenaars in Suriname noemt Arno enthousiast de namen van de kunstenaars Nola Hatterman, Paul Woei en Erwin de Vries. Haar tijdgenoten. Marion verkeerde in goed gezelschap. Haar vriendinnenkring bestond uit vrouwen van mannen die eveneens bij Suralco werkten.
Marions tekeningen, negen stuks, zegt Arno, zijn onder andere terug te vinden in het boek Monumentengids van Paramaribo, onder de naam M.E. Spierings. Veel van deze tekeningen zijn nooit gebruikt voor ansichtkaarten. Wie deze gids bezit, heeft bijzondere afbeeldingen in zijn of haar bezit. Ook in het boek Architectuur van Suriname 1667-1930 van Temminck Groll en Tjin A Djie zijn afbeeldingen van Spierings opgenomen. Op de oude menukaarten van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) is een afbeelding van Marion terug te vinden.
Marion Spierings is onder de oudere generatie in Suriname zeker geen onbekende. Haar kerstkaarten werden gekocht en verzonden. En misschien wel zuinig bewaard. In die tijd was het voor Surinamers al een traditie om kerstgroeten naar familie in het buitenland te sturen. Het maken van illustraties voor typisch Surinaamse kerstkaarten betekende een doorbraak in haar carrière en bezorgde haar brede erkenning als kunstenaar. Elk jaar werden nieuwe illustraties uitgebracht, gemaakt met de techniek van gekleurde pentekeningen.
Op de zes hierboven getoonde werken van Marion kan als set worden geboden via onze veiling op Marktplaats. Dankzij de schenking van Arno Spierings komt de volledige opbrengst ten goede aan het zesde door Stadsherstel Suriname te redden monument in Paramaribo. U kunt HIER bieden. Daar vindt u ook de andere kavels van onze veiling.
Arno was rallyrijder, maar Marion ontwierp het SARK-logo dat vanaf de oprichting van SARK in 1971 in gebruik kwam. In het oorspronkelijke ontwerp is Marions hand nog duidelijk te herkennen. Na de overplaatsing van Arno naar Noorwegen vertrok het gezin Spierings in 1985 uit Suriname. Marion Spierings overleed op 7 mei 2024, op 77-jarige leeftijd, in haar woonplaats Farsund, Noorwegen.
Voor menig kunstenaar is het thema ‘Stadsgezicht Paramaribo’, de houten stad met talrijke karakteristieke woningen, een zeer geliefd onderwerp.
Het oude Paramaribo bestaat uit een uniek ensemble van historische panden uit de zestiende tot en met de negentiende eeuw, met de stijlkenmerken van hun tijd. Het is een vriendelijk-romantische houten stad met maar liefst 243 panden op de Surinaamse monumentenlijst. Sinds 2002 staat de binnenstad bovendien op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. (Bron: UNESCO)
© Nellie Bakboord