Kees Franse en Lucien Nix - 'Een gesprek met Frank Boeijen en Jacques Brel'

Muziek

zo 26 sep
Agenda Kees Franse
Wanneer Tijd Waar
zo 26 sep 14:00 Amstelkerk
zo 26 sep 19:00 Amstelkerk
Amstelveld 10 Amsterdam Nieuw
Amstelkerk
Amstelveld 10
Amsterdam

Concerten van Kees Franse (begeleid door Robert Hersee) en Lucien Nix.

Kees Franse – artiestennaam dok – is Nederlandstalig zanger en liedjesschrijver en huisarts. Op 18 juni 2013 ging hij voor het eerst naar Alkmaar om les te krijgen bij de singer-songwriter Yori Swart in de recreatieruimte van een voormalige strafgevangenis. Na 3 jaar les volgde hij nog 1 jaar les bij Leendert Roosenbrand. Met deze kennis en veel oefenen vind hij zichzelf goed genoeg om zijn eerste voorstelling te doen. Nederlandstalig en iets van Shaffy in zijn stem qua genre tussen Shaffy en Boeijen in. De verzoening,  zeg mij dat het niet zo is, de ontmoeting en andere liedjes, wel op een eigen Franse manier en voorzichtig een paar eigen nummers. Het muzikale brein krijgt voeding, veel plezier. Hij wordt versterkt door Robert Hersee, engelstalig singer-songwriter, met passend gitaarspel en zijn mooie stem. 


Lucien Nix zingt al sinds zijn kleutertijd: hij pikte liedjes op van de radio en zong ze na. Soms dreef Lucien hiermee zijn ouders tot wanhoop. Wat hem in liedjes vooral boeit, is de gevoelsmatige indruk die ze op hem maken: “Dwars door alle genres, stijlen en muzikale technieken is er een emotionele boodschap van de zanger, die blijft me bij en die wil ik overbrengen”. 

De liedjes van Brel voelen voor Lucien als een cocon. Het lef, de sentimentaliteit en het cerebrale, gecombineerd met de breedsprakigheid van de Franse chanson: dat maakt Brel. Lucien wil in zijn zang trouw blijven aan de vorm van Brel. Maar binnen die vorm zijn er interpretaties en emotionele accenten. “Dat is hoe Brel bij mij binnenkomt en dat is wat ik wil overbrengen”. 

Het eerste Brel-lied dat Lucien ten gehore bracht is – hoe kan het ook anders – Ne me quitte pas. Dit lied toont Brel op z’n meeslependst. Natuurlijk is dit bij lange na niet de enige kant die je met Brel op kan. We kennen natuurlijk allemaal het stoere levenslied Amsterdam, maar het Brel-repertoire, dat meer dan 200 liedjes telt, heeft zoveel meer te bieden. Zo hebben we het – gelaten – verdriet van “Regarde bien, petit”, de überpersoonlijke passie van “Mon enfance”, maar ook het parodiërende “Les bourgeois” en “Les bigotes”. Voor Lucien is Brel een monument dat zijn actualiteit behoudt en het daarom waard is om ook voor jonge mensen levend te houden. 

Cookie toestemming
Wij gebruiken cookies om uw gebruikerservaring te optimaliseren en het webverkeer te analyseren. De analytische cookies zijn volledig geanonimiseerd en worden niet gedeeld. Lees meer over hoe wij cookies gebruiken. Als u akkoord gaat met ons gebruiken van cookies, klikt u op "Ok, ik wil verder".
instellingen
Functionele cookies: deze cookies zijn nodig voor een goed werkende website
Analytische cookies: deze cookies worden gebruikt om statistieken van de website bij te houden. De analytische cookies zijn volledig geanonimiseerd en worden niet gedeeld. Tevens wordt het laatste octet van het IP-adres automatisch gemaskeerd.