Het openingsconcert van het Leo Smit Festival biedt een alternatief nieuwjaarsconcert vol verrassende muziek van vergeten en vervolgde componisten, uitgevoerd door diverse musici en aangevuld met dans.
Wie bepaalt welke muziek we blijven horen? En waarom blijven sommige componisten generaties lang bekend, terwijl anderen uit het collectieve geheugen verdwijnen? Het openingsconcert van het Leo Smit Festival maakt een knipoog naar het beroemde Weense Nieuwjaarsconcert. Die traditie ontstond tijdens het naziregime en groeide na de Tweede Wereldoorlog uit tot het internationale visitekaartje van Wenen. Het concert heeft mede bepaald hoe veel mensen naar klassieke muziek kijken. Tegelijkertijd raakte de muziek van vervolgde componisten uit diezelfde periode grotendeels buiten beeld.
Onder leiding van NPO Klassiek-presentator Sander Zwiep klinkt een alternatief: een nieuwjaarsconcert met muziek van componisten die door de nazivervolging uit de concertzalen verdwenen. Tobias Borsboom deelt het podium met Yukiko Hasegawa, Sara Corbey en studenten van het Conservatorium van Amsterdam. Danseres Catarina Paiva danst op enkele van de werken.
Op het programma staan onder meer Henriëtte Bosmans’ Fantasie op een thema van Johann Strauss, de Modern Times Sonate van Ignace Lilien, Trois danses exotiques van Leo Kok en muziek van Hans Franco Mendes. Ook klinkt het Divertimento van Leo Smit. Hij schreef het in 1942, onder de steeds beklemmender omstandigheden van de bezetting. Toch klinkt in dit werk geen somberte door: de muziek is licht, energiek en met humor.
Een goed voornemen voor het nieuwe jaar: hoeveel componisten ga jij ontdekken?