Chirurgijnshuis waar oud-eigenaresse in blijft wonen

Artist
B

Brouwersgracht 46

Brouwersgracht 46, Amsterdam

19/750 #OmDeDagEenMonument | Stadsherstel heeft in augustus 2020 het authentieke rijksmonument Brouwersgracht 46 gekocht van mevrouw De Langen. Zij was samen met haar zus eigenaar van het pand en zij woonden er met zeer veel plezier. Toen haar zus overleed, is er gezocht naar een mogelijkheid om mevrouw De Langen in het pand te laten wonen, een pand met een interessante chirurgijns geschiedenis. Dat is gelukkig gelukt.

2020
Stadsherstel eigenaar
Bewoners
Zussen

De twee zussen De Langen waren begin tachtiger jaren op zoek naar een gezamenlijk huis in Amsterdam. Dat ze verliefd werden op het mooie grachtenpand, in toen toch wel een gribusbuurt, is wel bijzonder te noemen. “We hebben naar geen enkel ander pand meer gekeken. Wij hebben op het huis gewacht en het huis op ons”, aldus Henriëtte de Langen.

Eigenlijk was het huis een beetje te duur, maar toen het naastgelegen huisje in de Binnen Visserstraat, dat al enkele jaren steeds van dezelfde eigenaar geweest was, niet erbij gekocht hoefde te worden, was de koop rond.

Toen de zusters De Langen het hoekhuis aan de Brouwersgracht betrokken, werd hun gezegd eens een bezoekje te brengen aan het Stadsarchief Amsterdam om zo te bekijken of het pand een bijzondere geschiedenis kent. “We vielen gelijk met de neus in de boter, want we troffen daar Dudok van Heel aan die toevallig onderzoek deed naar de Chirurgijn Van Vijve die in ons pand aan de Brouwersgracht gewoond had en daar zijn chirurgijnswinkel runde”, vertelt Henriette de Langen.

Van Heel publiceerde zijn artikel in 1981 in Amstellodamum.

Lees meer over de chirurgijsgeschiedenis.
Boven wonen
Melkmeisjesbrug

Als een bergklimmer naar boven

Op de vraag of de verdeling van het huis tussen haar en haar zus gelijk duidelijk was, geeft mevrouw De Langen aan dat het zeker meteen duidelijk was dat zij boven ging wonen en haar zus beneden.

“Ook nu mijn zus overleden is, wil ik niet naar beneden verhuizen. Mijn benen kunnen de steile trap beter aan dan het lopen op straat”.
“Ze gaat ook echt als een soort bergklimmer omhoog. Overal zijn extra handvatten gemaakt, zodat ze de klim veilig naar boven kan maken”

, vertelt haar dochter Francine Jageneau.

En de trap is inderdaad steil, maar als je boven komt dan is het heel goed te begrijpen dat mevrouw De Langen liever boven blijft wonen. Bij het raam aan de voorgevel heeft ze een gezellig zitje gecreëerd tussen de boeken en planten. Vanuit de lichte verdieping is er prachtig uitzicht op de Brouwersgracht, de Herengracht en de Melkmeisjesbrug. En natuurlijk is het altijd een genot om op gelijke hoogte van natuurstenen geveltoppen en bomentoppen rond te kunnen kijken.

Verval
Armoede

Een gribusbuurt waar Stadsherstel monumenten opknapt

De in 1928 geboren Wassenaarse studeerde in Amsterdam medicijnen, zonder de studie te voltooien. Na verblijf in het buitenland en vervolgens in het zuiden van het land, kwam zij in 1981 met het gezin bestaande uit vier kinderen terug in Amsterdam. Vanaf die tijd werkte ze als vrijwilliger in een opvangcentrum voor psychiatrische patiënten. Op haar 67e werd haar zelfs nog gevraagd of ze daar voor een paar jaar een betaalde baan als coördinator wilde aannemen. En dat deed ze natuurlijk. Haar zus was niet getrouwd en was hoogleraar kinder- en jeugdrecht.

“Toen we hier gingen wonen, was het nogal een gribusbuurt. Je kwam hier niet graag op bezoek, er waren wat armoedige winkeltjes en de Binnen Visserstraat gaf veel overlast. Onze eerste kennismaking met Stadsherstel was in de tachtiger jaren toen wij met meer buurtbewoners uitgenodigd werden in de Binnen Visserstraat, om de door Stadsherstel gerestaureerde panden te bekijken. Dat wij toen uitgenodigd werden en we geen overlast meer hadden van de Binnen Visserstraat heeft er mede voor gezorgd dat we Stadsherstel uitnodigden voor een gesprek over de overname van het pand”.

Rol van Stadsherstel

“Dat onze moeder hier kan blijven wonen is voor ons heel fijn. Het mooie is dat de band met de neefjes en nichtjes, de erfgenamen van onze tante Miek, door deze mooie oplossing veel hechter is geworden is. Zij vonden gelijk dat onze moeder, hun tante dus, in het pand moest blijven wonen. Dat Stadsherstel niet de hoofdprijs kan betalen was voor ons en hun totaal geen punt”

,vult dochter Francine Jageneau aan.

“Het is fijn wonen hier, ik kan een lekker wandelingetje maken over de Melkmeisjesbrug”.

Roeien en fietsen doet mevrouw De Langen helaas niet meer, maar met het openbaar vervoer en door mee te rijden met anderen komt ze op de plekken waar ze wil zijn. Zoals bijvoorbeeld het Concertgebouw, het theater en het Hoofdstad-koor, waar ze inmiddels tenor is geworden.

Wij vinden het erg fijn dat we samen met mevrouw De Langen, haar kinderen en andere familieleden deze mooie oplossing gevonden hebben, waarbij wij de zorg voor zeer lange tijd voor het pand op ons nemen en mevrouw De Langen in het pand kan blijven wonen.

Henriëtte de Langen met haar dochter Francine Jageneau.

Cookie toestemming
Deze website maakt gebruik van cookies van derde partijen voor analyse van dataverkeer. Privacyverklaring.